آلودگی مخلوط ویروس موزائیک هندوانه (WMV) و ویروس موزاییک پیسک سبز خیار (CGMMV) اثر تشدید کننده ای را نشان داد. آلودگی همزمان این دو ویروس در برخی گیاهان کدوییان از جمله هندوانه، خیار و طالبی سبب ایجاد واکنش های شدید بیماری زایی به همراه زردی، پژمردگی آوندی و در نهایت مرگ گیاهان شد. تجمع RNA ویروس CGMMV در آلودگی مخلوط با WMV تا حدی بیشتر از زمان آلودگی این ویروس به تنهایی بود. به علاوه سطح پروتئین پوششی ویروس CGMMV نیز در زمان آلودگی همزمان افزایش یافت. با این حال سطح RNA و پروتئین پوششی ویروس WMV افزایش قابل توجهی در آلودگی مخلوط نسبت به آلودگی انفرادی نشان نداد. آلودگی انفرادی هر یک از ویروسهای WMV و CGMMV سبب ایجاد علایمی از قبیل رگبرگ روشنی، تاولی، موزاییک سیستمیک یا پیسکی روی برگهای بالایی گیاهان کدوییان شد، ولی در زمان آلودگی مخلوط این دو ویروس همین علایم افزایش پیدا کرد و به صورت سینرژیک (تشدید کننده) نمایان گردید. نتایج حاصل از این بررسی نشان می دهد که آلودگی همزمان دو ویروس WMV و CGMMV سبب ایجاد اثرات تشدید کننده می شود که این به نوبه خود می تواند سبب عواقب همه گیر شدن شود. اصل مقاله به صورت متن کامل انگلیسی، در بخش انگلیسی قابل رویت است.

ویروس موزاییک هندوانه (Watermelon mosaic virus, WMV)، یکی از مهم ­ترین ویروس­های کدوئیان است. در این تحقیق واکنش 10 لاین خالص طالبی و هشت لاین خالص هندوانه آجیلی (جابانی) نسبت به WMV در شرایط گلخانه ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که از لاین­ های طالبی، تنها طالبی لاین 2 به دلیل میزان پایین شاخص شدت بیماری و نیز میانگین جذب در آزمون الایزا، متحمل به این ویروس شناخته شد. اما لاین ­های 3، 5، 6، و 8 طالبی نسبتا حساس و لاین­ های 4، 7، 10و 11 حساس بودند. از بین لاین­ های هندوانه، لاین­ های 2 و 5 حساس ارزیابی شدند. اما در سایر لاین­ های مایه­ زنی شده با WMV هیچ گونه علائمی مشاهده نگردید و با شاخص شدت بیماری صفر و نتایج منفی در آزمون ­های الایزا و RT-PCR در گروه مقاوم به ویروس قرار گرفتند. جهت ارزیابی تأثیر ویروس بر شاخص وزن تر و خشک اندام­ های گیاهی، لاین­ های طالبی و هندوانه با WMV مایه ­زنی شدند. در نتیجه این ویروس به طور معنی ­داری وزن تر برگ، وزن خشک ساقه، وزن تر و وزن خشک کلی گیاهان بیمار را در مقایسه با گیاهان سالم کاهش داد. نتایج این تحقیق حاکی از آن بود که در ژنوم تعدادی از لاین­ های طالبی و هندوانه مورد بررسی در این تحقیق از جمله لاین­ های 1و 2 طالبی و لاین ­های 1، 3، 6، 7، 8 و 11 هندوانه آجیلی، احتمالا ژن­(های) مرتبط با مقاومت نسبت به WMV وجود دارد که بهره ­گیری از آن­ها در برنامه های اصلاحی ایجاد مقاومت برای تولید ارقام مقاوم توصیه می­ شود.

منابع مقاوم به ویروس موزاییک هندوانه (WMV) ، ویروس موزائیک زرد کدو (ZYWV) و دو جدایه محلی ویروس موزاییک خیار (CMV) به عنوان مخرب ترین ویروس بیماری زای طالبی و خربزه (Cucumis melo L.) در مزارع ایران، مورد مطالعه قرار گرفت. در این بررسی مقاومت ژرم پلاسم طالبی و خربزه تحت فشار زیاد بیمار با مایه کوبی های طبیعی بوسیله شته محلی، مایه زنی مکانیکی در گلخانه و سپس ارزیابی مزرعه ای ارقام مقاوم و متحمل حاصل از طریق مایه کوبی های طبیعی و مکانیکی انجام گرفت. نتایج نشان داد که بیشتر ارقام طالبی و خربزه به هر دو شرایط آلودگی طبیعی ویروس های جالیز در مزرعه و آلودگی مکانیکی در گلخانه حساس بودند. با این وجود، رقم طالبی مکولالینا ورتبرود و ارقام خربزه سوسکی و بهرام آبادی نسبا به ZYMV مصون بودند. ارقام طالبی گالیکوم و خوراسگانی در برابر CMV و WMV در هر دو شرایط مزرعه و گلخانه مقاوم بودند به همین ترتیب ارقام تاشکندی و لطیفه - 1 مقاوم بودند. ارقام طالبی باغ کومه لنجان، اشترجان، لنجان، فیروزان، شهد شیراز و ارقام خربزه آردیان و لطیفه با توجه به صفات تیپ آلودگی و میزان کاهش عملکرد میوه متحمل شناخته شدند. بیماری زاییCMV#1 ،CMV#2  و ZYMV بطور معنی داری متفاوت بود، به نحوی که CMV#1 بیماری زاترین نوع با بالاترین شدت (3.59) بود. ارزیابی مجدد نتایج، ارقام مفاوم و متحمل از طریق آلودگی مضاعف بوته ها در مزرعه، شواهدی دال بر ارثی بودن منابع مقاومت یا تحمل موجود در ارزیابی های قبلی مزرعه ای و گلخانه ای ژرم پلاسم بود.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

در بهار و تابستان سال 1380 نمونه برداریهای متوالی از بوته های کدوی دارای علائم موزائیک، بدشکلی، شکستگی رنگ برگ و میوه و تاولی شدن میوه در مراحل مختلف رشد بوته های کدو در استان خراسان به منظور شناسایی ویروس موزاییک هندوانه تیپ 1 و ویروس موزاییک هندوانه تیپ 2 به عمل آمد. برای شناسایی عامل این ویروسها از روش سرولوژیکی DAS-ELISA استفاده شد و نهایتاً در گیاهان بیمار با علایم مذکور، ویروس موزائیک هندوانه تیپ 1(WMV-1) و ویروس موزائیک هندوانه تیپ 2 (WMV-2) تشخیص داده شد. برای تعیین پراکنش ویروس مذکور، نمونه برداری به طور تصادفی در مزارع کدو انجام شد و در این مورد نیز از روش سرولوژیکی DAS-ELISA استفاده گردید و از 500 نمونه جمع آوری شده، 98 نمونه آلوده به WMV-1 و 134 نمونه دارای آلودگی به WMV-2 بودند. تعدادی از نمونه ها دارای آلودگی مشترک به ویروسهای WMV-1 وWMV-2 بودند که این مورد نشان می دهد ویروسهای مذکور یکدیگر را حفاظت تقاطعی نمی نمایند. در بررسی دامنه میزبانی این ویروسها، WMV-2 نسبت به WMV-1 دارای دامنه میزبانی وسیعتری بود. همچنین در این پژوهش، خالص سازی WMV-2 انجام شد و جهت تأیید خالص سازی از روشهای اسپکتروفتومتری و الکتروفورز پروتئین پوششی استفاده شد و نهایتاً وزن مولکولی پروتئین پوششی WMV-2 برابر با 34047 دالتون تعیین گردید.

متن کامل مقاله های این شماره به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقالات به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در طبیعت احتمال آلودگی گیاهان به بیمارگرهای مختلف در یک زمان امکان پذیر است. در اکثر موارد آلودگی مخلوط ویروس و قارچ منجر به افزایش حساسیت گیاه می شود. در پژوهش حاضر برهمکنش ویروس موزاییک شلغم (turnip mosaic virus, TuMV) یا موزاییک کلم گل (cauliflower mosaic virus, CaMV) با قارچ عامل بیماری ساق سیاه کلزا در رقم طلائیه کلزا بررسی شد. آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی انجام شد و برای مایه زنی ویروس به گیاهان، از برگ های شلغم آلوده به ویروس و به روش مکانیکی و برای مایه زنی قارچ به گیاهان از قرص قارچ عامل بیماری استفاده گردید. در بررسی این برهمکنش ها، علاوه بر شاخص های شدت علائم بیماری، واکنش های دفاعی آنزیمی (کاتالاز و گایاکول پراکسیداز) و غیر آنزیمی (کاروتنوئیدها و فلاونوئیدها) گیاه نیز سنجیده شد. نتایج به دست آمده نشان داد که شدت علائم ناشی از قارچ عامل بیماری در آلودگی اولیه با ویروس موزاییک شلغم افزایش معنی داری داشت، اما در آلودگی اولیه با ویروس موزاییک کلم گل تغییر معنی داری مشاهده نشد. محتوی کلروفیل، کاروتنوئیدها و فلاونوئیدها در تیمارهای آلوده به بیمارگرهای مورد مطالعه نسبت به تیمار شاهد کاهش معنی-داری و محتوی آنزیم کاتالاز و گایاکول پراکسیداز در تیمارها ی آلوده به بیمارگرهای مورد مطالعه نسبت به تیمار شاهد افزایش معنی داری را نشان دادند. با توجه به اثر هم افزایی قارچ عامل بیماری ساق سیاه کلزا و ویروس موزائیک شلغم در آلودگی مخلوط و گزارش وقوع هر دو عامل بیماری از مناطق زیر کشت کلزا در ایران توصیه می شود رقم هایی برای کشت انتخاب شوند که نسبت به هر دو بیمارگر مقاوم باشند.